CFD (Contract for Difference) چیست؟ | تعریف و مثال


CFD یک مکانیسم معاملاتی مشتقه پولی است که در آن تفاوت در تسویه بین هر دو قیمت معاملات افتتاحیه و پایانی به صورت نقدی جبران می شود.. CFD ها شامل انتقال اقلام یا دارایی های مشهود نمی شود.

CFD به طور خلاصه

  • معامله گران از CFD ها برای گمانه زنی در مورد عملکرد قیمت سهام و معاملات آتی استفاده می کنند و آنها را مانند مشتقات معامله می کنند.
  • با استفاده از CFD، سرمایه گذاران می توانند روی افزایش قیمت (خرید) یا کاهش قیمت (فروش) شرط بندی کنند و بنابراین انعطاف پذیر هستند.
  • CFD ها در خارج از بورس از طریق کارگزاران معامله می شوند، نه در صرافی های تایید شده، که ناشی از عرضه و تقاضا در بازار است.
  • تفاوت بین CFD و گزینه های باینری در ساختار هزینه، پویایی ریسک/بازده و دارایی های قابل معامله نهفته است.

پیمایش CFD ها در تجارت

قراردادهای مربوط به تفاوت ها، شیوه های تجاری پیچیده ای هستند که توسط سرمایه گذاران ماهر مورد استفاده قرار می گیرند و در ایالات متحده مجاز نیستند. CFD ها به ویژه در معاملات ارز خارجی مشهور هستند. اگر تا به حال به این فکر کرده اید که کالاهای کالایی چیست، باید بدانید که می توان آنها را به عنوان CFD نیز معامله کرد. قراردادهای تفاوت عملاً به معامله گران اجازه می دهد تا در یک دوره بسیار کوتاه در حرکت دارایی ها سرمایه گذاری کنند.

CFD ها به صورت نقدی تسویه می شوند. اکثر آنها یک معامله حاشیه کافی را فراهم می کنند، بنابراین معامله گران تنها باید بخش کوچکی از پرداخت اسمی معامله را بپردازند.

CFD ها سرمایه گذاران را قادر می سازد تا در مورد حرکات قیمت سهام و معاملات آتی گمانه زنی کنند. تراکنش های مالی که از یک اوراق بهادار اساسی تشکیل می شوند به عنوان شناخته می شوند مشتقات. CFD ها اساساً توسط معامله گران برای شرط بندی قیمت در مورد افزایش یا کاهش قیمت دارایی یا اوراق بهادار استفاده می شود.

سرمایه گذاران CFD می توانند در مورد افزایش یا کاهش قیمت حدس بزنند. معامله گرانی که تغییرات قیمتی رو به بالا پیش بینی می کنند، CFD را خریداری می کنند، در حالی که آنهایی که تغییرات قیمت منفی را پیش بینی می کنند، یک موقعیت باز را می فروشند.

CFD ها استراتژی های معاملاتی و پویایی بازار

CFD ها ممکن است برای تجارت طیف گسترده ای از اوراق بهادار و دارایی ها، از جمله ETF ها استفاده شوند. معامله گران همچنین می توانند از این اوراق برای سفته بازی در مورد نوسانات قیمت در قراردادهای آتی کالا مانند انرژی و ذرت استفاده کنند. قراردادهای آتی قراردادهای استاندارد شده ای هستند که از خریدار یا فروشنده می خواهند یک دارایی معین را به قیمت تعیین شده با تاریخ انقضای احتمالی خریداری یا بفروشند.

اگرچه CFD ها به معامله گران اجازه می دهند تا نوسانات قیمت آتی را معامله کنند، اما خود قراردادهای آتی نیستند. CFD ها تاریخ انقضا و قیمت ثابتی ندارند، اما در عوض مانند دارایی های معمولی با قیمت های خرید و فروش عمل می کنند.

لوگوی رسمی بورس اوراق بهادار نیویورک

CFD ها در خارج از بورس توسط گروهی از کارگزاران مبادله می شوند که تقاضا و عرضه بازار را برای CFD ها کنترل می کنند و قیمت مناسب را تعیین می کنند. به عبارت دیگر، CFD ها در صرافی های تایید شده مانند صرافی ها معامله نمی شوند NYSE. CFD یک قرارداد قابل انتقال بین خریدار و کارگزاری است که در آن تفاوت‌های بین قیمت اصلی معامله و ارزش آن هنگام بازگشایی یا معکوس شدن معامله مبادله می‌شود.

معاملات CFD از سال 2020 در حال افزایش بوده است. CFD ها این مزیت را دارند که به شما امکان می دهند در بازارهایی که روند نزولی و همچنین صعودی دارند سرمایه گذاری کنید و آنها را قادر می سازد حتی زمانی که بازارها نوسان دارند سود ارائه کنند.

نمونه هایی از قراردادهای تفاوت

یک معامله گر مایل به خرید یک CFD در نزدک 100 است، یک ETF که به دنبال آن است. شاخص NASDAQ. کارگزاری برای تراکنش درخواست سپرده 5% می کند.

معامله گر 200 اوراق بهادار SPY را در $2 یک واحد برای سرمایه گذاری $20000 خریداری می کند که فقط 5% یا $1000 در ابتدا به کارگزاری داده شده است.

SPY شش هفته بعد هر واحد $270 قیمت گذاری می شود و سرمایه گذار با بازگشت $70 در هر واحد یا $14000 به طور کامل از معامله خارج می شود.

CFD به صورت نقدی پرداخت می شود. مبلغ اصلی $40,000 و مبلغ نهایی $54000 ($270 * 200 سهم) خالص شده و سود $14,000 به حساب معامله گر واریز می شود.

تجارت CFD در مقابل گزینه های باینری – چه تفاوت هایی با هم دارند؟

تفاوت اصلی بین CFD ها (قرارداد برای تفاوت) و گزینه های باینری این است که هنگام سرمایه گذاری در CFD ها، سود یا زیان بالقوه به میزان تفاوت دارایی پایه با ارزش اولیه آن بستگی دارد. از سوی دیگر، گزینه های باینری بسته به اینکه دارایی بالاتر یا کمتر از قیمت ثابت در زمان معامله باشد، سود از پیش تعریف شده یا زیان از پیش تعریف شده را نشان می دهد.

تفاوت های اصلی بین CFD و گزینه های باینری در زیر ذکر شده است:

ساختارهای هزینه

گزینه های باینری مشابه شرط بندی ها هستند و در صورت از دست دادن پول، سرمایه را به طور کامل از دست می دهند. CFD ها پورسانت یا اسپرد دریافت می کنند، که تنها تأثیر کمی بر اندازه تجارت دارند. تفاوت در هزینه، مشخصات ریسک را شکل می دهد و بر ترجیحات معامله گران، بسته به تحمل ریسک و رویکرد استراتژیک آنها، تأثیر می گذارد.

دینامیک ریسک و پاداش

گزینه های باینری ریسک بالاتر و بازده بالاتری را به همراه دارند و با پیش بینی های قابل اعتماد بازار سود قابل توجهی را ارائه می دهند. در مقابل، CFD ها بازده کمتر اما سرمایه گذاری مطمئن تری را از طریق توقف ضرر و مدیریت ریسک ارائه می دهند. با این حال، گزینه‌های باینری فرصت منحصر به فردی را برای سود بردن از پیش‌بینی قیمت دارایی‌هایی که احتمالاً رکود دارند، ارائه می‌دهند، که در مورد CFD ها صدق نمی‌کند.

مبلغ سرمایه گذاری

برای تراکنش های CFD، کمیسیون و کارمزد بر اساس پول قرض گرفته شده دریافت می شود که امکان معامله با قیمت های کاهش یافته را فراهم می کند. از سوی دیگر، گزینه های باینری، حتی برای معاملات ناموفق، هیچ کارمزد اضافی دریافت نمی کنند. معامله‌گران CFD می‌توانند با «توقف خارج کردن» ضرر را به حداقل برسانند، محافظتی که با گزینه‌های باینری در دسترس نیست.

محدوده دارایی های قابل معامله

معاملات CFD طیف گسترده تری از جمله اوراق قرضه و شاخص ها را ارائه می دهد. در حالی که گزینه های باینری به دارایی های خاص محدود می شود. کسانی که طیف وسیعی از دارایی های قابل معامله را می خواهند باید CFD ها را در نظر بگیرند.

درباره نویسنده

Percival Knight
Percival Knight یک معامله گر باتجربه گزینه های باینری برای بیش از ده سال است. به طور عمده، او معاملات 60 ثانیه ای را با نرخ ضربه بسیار بالا معامله می کند. استراتژی های مورد علاقه من استفاده از شمعدان ها و تقلبی است

یک نظر بنویسید